Archief van
Tag: Big Brother

GPS

GPS

Big Brother hoeft natuurlijk niet altijd te weten waar ik ben, maar als je -zoals ik- ooit nog eens van plan bent om in het kader van het tabaks­toerisme op de snorscooter vanuit Amersfoort af te reizen naar Poppel-Grens, dan is GPS natuurlijk wel een zeer handig hulp­middel. Gelukkig beschikken de meeste (mogelijk zelfs alle) smartphones tegen­woordig over die functio­naliteit. Zo ook de Samsung j3 die ik afgelopen vrijdag bij de Kijkshop kocht.

Na het opladen kon het feest beginnen. Althans, dat dacht ik… Ik kwam nog niet eens door de setup heen! Op iedere knop moest ik minstens tien keer drukken om verder te komen. Hopeloos! Ik heb mijn vingers zelfs nog een paar keer aan een grondige inspectie onder­worpen. Waren ze niet vet genoeg? Waren ze misschien te koud? Moest ik mijn nagels korter afknippen? Het mocht allemaal niet baten.

Ook een vriend van me kwam nauwelijks verder. Ik moest dus helaas het zaakje weer inpakken en terug naar de Kijkshop. De voor­waarden voor ruilen en retourneren hangen er netjes boven de kassa, maar volgens de winkel­dame gold dat allemaal niet voor smartphones.

Helaas heb ik haar moeten vragen of ik haar chef mocht spreken. Dat is niet leuk, maar het heeft wel gewerkt. Uiteindelijk is het nl. allemaal goed­gekomen en heb ik netjes mijn geld terug. Maar wat nu? Voor mij geen Samsung meer. En helaas waar­schijnlijk ook geen Kijkshop. Ik vrees nl. dat Samsung daar z’n B-keus dumpt.

Heeft er iemand betere suggesties? Een HTC? Een Huawei? BelCompany? Phone House? Alvast bedankt!

(Aantal stemmen: 1 | Gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...
Stiekem

Stiekem

Ja, ook ik ben eigenlijk best wel stiekem. Ik probeer nl. zo stilletjes mogelijk te surfen. Helaas had ik laatst pech, want ik kreeg onder Ubuntu 12.04 geen Tor-browser aan de praat. Die bleef nl. maar zaniken over mijn proxy-instellingen terwijl ik toch expliciet had aangegeven dat ik gewoon zonder proxy rechtstreeks op het Tor-netwerk wilde komen.

Gelukkig doet de nieuwste versie het onder Ubuntu 14.04 weer wel. Ik kan dus weer anoniem surfen over het gewone zichtbare web, maar het onzichtbare web (ook wel deep, hidden of dark web genoemd) blijkt nog steeds moeilijk begaanbaar terrein te zijn. Het gaat hier om domeinen die op .onion eindigen, en die alleen via het Tor-netwerk te bereiken zijn.

Het is weliswaar een koud kunstje om een paar pagina’s met Tor links, deep web links of .onion links te vinden, maar telkens blijkt er maar een paar procent van alle aangeboden links te werken.

Je snapt natuurlijk wel dat je op het onzichtbare web andere zaken aantreft dan op het gewone zichtbare web. Zo ben ik al eens gestuit op een wapenhandel, een huurmoordenaar, een drugs­dealer en een valsemunter. Het moge hopelijk wel duidelijk zijn dat ik in geen van deze zaken werkelijk geïnteresseerd ben. Het gaat me puur om de curiositeit.

P.S.: Lees evt. ook deze logs over het onzichtbare web.

(Aantal stemmen: 1 | Gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...
Het onzichtbare web – III

Het onzichtbare web – III

De sites waar die vriend het over had, heb ik inmiddels ook bezocht. Het zijn sites waar je een vals paspoort kunt kopen, waar je het handboek voor terroristen kunt downloaden, en waar je veel foto’s en filmpjes vindt van onthoofdingen door jihad-strijders. Allemaal spul waar zowel die vriend als ikzelf eigenlijk helemaal niet in geïnteresseerd zijn. Het is en blijft dan ook alleen maar spannend om er eens kennis van te nemen.

Ik was dan ook vooral benieuwd naar wat hij precies had gedownload. Het bleek te gaan om een complete bundel van Tor Project, bestaande uit een aangepaste versie van Firefox plus een applicatie om je aan te kunnen melden op het Tor-netwerk. (Onder Ubuntu nog immer Vidalia geheten.)

Aha! Deze aangepaste versie van Firefox start vanzelf op zodra je bent aangemeld op het Tor-netwerk. Naast de url-balk staat een zgn. Torbutton die met een icoontje van een ui de status weergeeft. Vanaf dat moment is het allemaal wel duidelijk: zolang de ui groen is, dan is alles OK, en kun je surfen over het zichtbare en het onzichtbare web! (Ook wel bekend als deep web, hidden web of invisible web.)

Heb je jarenlang een andere browser gebruikt, dan zul je misschien ff moeten wennen aan de nieuwe browser, maar als je Firefox al kent, dan verandert er vrijwel niets. Eén van de zeer weinige zichtbare wijzigingen betrof het rijtje zoekmachines in het zoekveld rechts naast de url-balk. Daar stonden er twee bij die ik nog niet kende: Startpage en DuckDuckGo.

Ze roepen allebei dat ze niets bijhouden over ons, maar dat kunnen we uiteraard onmogelijk controleren. Ik geef ze echter vooralsnog het voordeel van de twijfel, en ga vanaf vandaag mijn vocabulaire aanpassen door googelen te vervangen door duckducken.

En dan nu de hamvraag… Hoe anoniem ben je nou als je via Tor surft?

Volledige anonimiteit is m.i. een utopie. Er zullen nl. altijd Handige Harry’s blijven die iets kunnen achterhalen, maar je maakt het ze in ieder geval niet al te makkelijk. Die Harry’s zullen natuurlijk wel steeds handiger worden, en daarom zal er in de toekomst vast wel weer iets komen dat beter is dan het huidige Tor. Zo zal het helaas altijd wel een kat-en-muisspel blijven.

Hiermee eindigt deze serie. Tot ziens, tot onion, en tot duck!

EINDE

(Aantal stemmen: 2 | Gemiddeld: 4,50 van 5)
Loading...
Het onzichtbare web – II

Het onzichtbare web – II

Ergens in de vroege jaren van deze eeuw las ik in een computerblad voor het eerst iets over Tor, oftewel The Onion Router. Dat was een technisch verhaal over servers, routers, versleutelde lagen, en ook nog iets over het afpellen van een ui. Ik vond het allemaal wel spannend, maar ik kreeg helaas niet de indruk dat de software om op dat Tor-netwerk te komen eenvoudig te installeren en te gebruiken was.

Het zal wel luiheid zijn geweest, maar ik heb me er verder niet meer in verdiept. Pas na de eerste installatie van Ubuntu in 2011 kwam ik de naam Tor weer tegen, en dat zal ongetwijfeld gebeurd zijn toen ik via het softwarecentrum van Ubuntu op zoek was naar een programma voor torrents. Ik vond toen een interface voor Tor met de naam Vidalia. Na installatie kreeg ik een venster voor mijn neus met een voortgangsbalkje, en na een paar seconden kwam de mededeling dat ik was aangemeld op het Tor-netwerk.

Hoera! Dat was dus een stuk eenvoudiger dan ik destijds dacht. Maar na het openen van mijn browser (een gewone versie van Firefox) kon ik helaas niet zien of ik nou anoniem zat te surfen of niet. Met de al eerder aangehaalde luiheid heb ik dat hele Vidalia dan ook maar lekker op de harde schijf laten staan om er vervolgens niet meer naar om te kijken.

Mijn interesse werd pas weer gewekt toen een vriend me onlangs enthousiast opbelde met de mededeling dat hij zojuist een Tor-browser had gedownload. Er was in korte tijd ineens een wereld voor hem opengegaan, want met die Tor-browser kun je nl. niet alleen maar anoniem surfen; je kunt er via bijv. Deep Web Links ook .onion-domeinen mee bereiken die op het gewone alledaagse zichtbare internet niet te vinden zijn.

Wordt vervolgd

(Nog geen stemmen)
Loading...
Het onzichtbare web – I

Het onzichtbare web – I

In de beginjaren van internet (rond 1996) voelde ik me nog onbespied, en ging dan ook vrolijk op onderzoek uit in deze nieuwe wereld. Goed, ik wist dat ik mijn IP-adres achterliet, en dat een webmaster daarmee zaken als land, provider en browser kon achterhalen. Maar ja, dat boeide me niet. Er waren in Nederland immers genoeg andere mensen die, net als ik, met Netscape Navigator gingen surfen?

Zo surfte ik vrijwel dagelijks van de ene chatbox naar de andere om me voor te doen als iemand van het andere geslacht of als iemand die veel jonger of ouder was dan in werkelijkheid. Zoeken naar serieuze zaken als bijv. overheden had geen zin, want die hadden het web nog niet ontdekt. En zo kon het dus ook gebeuren dat ik tijdens een zoektocht naar het Witte Huis belandde op whitehouse.com, een website met een flinke portie functioneel naakt.

Gaandeweg veranderde dat idee van anonimiteit. Zoekmachines werden steeds slimmer, de eerste webwinkels en sociale media verschenen, en ook politie en justitie gingen zich mengen in het internetverkeer. Ondertussen ging ik me ook steeds meer afvragen waarom al die zoekmachines (die ooit eens door een stelletje pukkelige nerds op een zolderkamertje waren bedacht) nog altijd gratis te gebruiken waren.

Stukje bij beetje groeide het besef dat iedere toetsaanslag en muisbeweging wel eens gevolgd zou kunnen worden door zoekmachines, webwinkels, sociale media, politie, justitie, en weet ik veel wie nog meer. Ik probeerde me te verschuilen achter een proxy, maar merkte al direct dat de snelheid er nou niet echt op vooruit ging. Ik bleef dan ook maar een beetje doormodderen met het idee dat ik toch eigenlijk niet veel te verbergen had, maar bleef stilletjes hopen op een andere omweg om uit het zicht van Big Brother (666) te blijven.

Wordt vervolgd

(Nog geen stemmen)
Loading...
Asociale netwerken en oude mailtjes

Asociale netwerken en oude mailtjes

Laatst kreeg ik van iemand die ik ken van Facebook een verzoekje om ook contact te houden via LinkedIn. Leuk hoor, dat LinkedIn, maar ik doe er eigenlijk niet zo veel mee. Ik vond het dan ook betrekkelijk zinloos om dat verzoekje te accepteren, maar ja, je kent het gevoel ongetwijfeld: je wilt niet al te lullig overkomen, en baat het niet, dan schaadt het toch ook niet?

Na de klik op ‘Accept’ werd ik door LinkedIn meteen getrakteerd op een indrukwekkende lijst van mensen die ik mogelijk zou moeten kennen. Het is vreemd, maar op internet vind ik het inmiddels al de normaalste zaak van de wereld dat men bij netwerken, webwinkels, etc. zo ongeveer alles van me weet.

In de echte wereld zou ik dat niet accepteren. Stel nou bijv. dat ik een filiaal van Blokker binnenwandel, en ik word bij de ingang begroet door zo’n typische Blokkergeit:

“Goedemiddag, Geuzenpartij! U hebt onze winkel dit jaar al 12 keer bezocht, en u hebt tijdens deze bezoekjes in totaal 34,56 uitgegeven. Uw vriend Koekiemonster heeft hier laatst een koektrommel aangeschaft. Mogelijk bent u ook geïnteresseerd.”

Ik zou nooit meer naar de Blokker gaan; en jij ook niet!

Maar goed, dit is internet, dus ik heb me maar laten verrassen door de voorstellen van LinkedIn. Ik zag al direct een hele serie namen van vrienden van vrienden op Facebook en Google+. Op zich allemaal nog niet eens echt schokkend, want zo werkt dat nou eenmaal tegenwoordig. Verder kwam ik nog heel wat namen tegen van mensen met wie ik de afgelopen jaren contact heb gehad via Gmail. Het is dan ook meteen duidelijk waarom Gmail en andere vergelijkbare diensten gratis zijn!

Het meest in het oog springend was echter de naam van een ex-werkgeefster. Met deze trien heb ik in de jaren 1998 en 1999 ruzie gehad over zaken als reiskosten, vrije dagen, overuren en wat dies meer zij. Het bleek nl. dat ze zeer goed was in het strooien met cijfers, want op het eerste gezicht leek het allemaal wel te kloppen, maar bij herberekening door mezelf kreeg ik helaas de indruk dat ze mij constant aan het bestelen was.

Het ging veelal om een paar dubbeltjes hier en een paar kwartjes daar. Op zich stelden deze bedragen natuurlijk niets voor, maar ze kwamen wel elke werkdag terug! (Ik schreef overigens al eerder over haar, waarbij ook andere zaken omtrent haar visie en overtuiging aan de orde komen.)

Al mijn herberekeningen en klachten heb ik destijds via een e-mailadres van het niet meer bestaande WordAccess / WXS verstuurd. We praten hier dus over de grijze oudheid van de nadagen van de vorige eeuw, en over de begindagen van het internet. Inmiddels hebben we met z’n allen ongetwijfeld vele miljoenen terabytes aan e-mail geproduceerd, maar ik denk niet dat er ooit één letter van wordt weggegooid. Het blijkt nl. allemaal, zelfs na grofweg 15 jaar, nog steeds geld waard te zijn!

En wat kan ik hier nou tegen doen? Tsja, ik zal de link naar deze log maar op mijn Facebook zetten. En zo houd ik het systeem dus gewoon in stand! Zucht…

(Aantal stemmen: 1 | Gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...
Wietpas, poespas, waterpas…

Wietpas, poespas, waterpas…

Vóór je het weet, heb je in dit achterlijke land voor van alles en nog wat een pasje nodig. Ik zal er maar een spelletje van maken, en hoop dat jullie allemaal willen meedoen. Ik doe een voorzetje:

In het vervolg zal ik mijn waterpas meenemen voor het geval dat ik eens een biertje meer heb gedronken dan mijn blaas aankan.

OK, nu jullie! Wat zou je bijv. kunnen doen met een bergpas, ganzenpas, kompas, looppas, oppas, paradepas, poespas of een wandelpas?

Foto: Waterpas annex sleutelhanger

(Aantal stemmen: 3 | Gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...
Links naar (a)sociale netwerken

Links naar (a)sociale netwerken

Met sociale netwerken heb ik eigenlijk bar weinig. Het is m.i. mooi dat het allemaal kan, maar gewoon gezellig een potje bier drinken met een goeie vriend is en blijft voor mij gewoon ontelbare malen leuker!

Maar ja, je ontkomt er tegenwoordig eigenlijk niet meer aan, dus zelfs ik ben ergens op Facebook terug te vinden. Ik beantwoord soms een berichtje, en daar houdt het toch echt wel mee op. En als het eens een weekje rustig is op Facebook, dan vind ik dat helemaal niet erg!

Twitteren is misschien ook wel leuk, maar ik zie daar het nut niet zo van in. Ik doe nl. (net als vele miljoenen anderen) weinig spectaculaire dingen. Ik werk een paar uurtjes, ik ben wat aan het klussen thuis, ik help mijn bejaarde moeder, en af en toe schrijf ik eens een logje. Gaap…

En dan hebben we natuurlijk nog Hyves. Daar ben ik slechts actief als beheerder van de Hyves van de Partij tegen Betutteling. Prachtig natuurlijk dat ik op deze manier een beetje kan meewerken aan de naamsbekendheid van deze partij, maar zelf zou ik daar nog niet eens een account wíllen hebben! Het merendeel der Hyvers m/v heeft nl. een enorme taalachterstand, en daar wil ik liever niet mee geassocieerd worden!

Voel je echter vrij om mijn logjes op één of meerdere sociale netwerken te plaatsen. Om je daarbij te helpen plaats ik vanaf nu ook links naar Facebook, Twitter en Hyves zodat je naar hartelust kunt delen, kwetteren en tippen!

Tot slot nog ff dit: waar zouden al die bedenkers en beheerders van die (a)sociale netwerken toch van leven? Advertenties zie je bij de genoemde drie niet of nauwelijks, dus ze moeten simpelweg wel ergens anders geld mee verdienen. En wat dat is? Ach, dat laat zich wel raden… Via allerhande stiekeme scriptjes wordt constant een hoop persoonlijke informatie tegen betaling doorgesluisd naar o.a. ‘internetvriendje’ Google (Zie vorige log) die deze info dan weer kan gebruiken om jou en mij zó goed te leren kennen dat hij bijna weet wat we denken!!!

(Aantal stemmen: 3 | Gemiddeld: 3,67 van 5)
Loading...
Google, onze trouwe internetvriend…

Google, onze trouwe internetvriend…

In den beginne hadden we Alta Vista, Lycos, Northern Light en nog een handjevol andere zoekmachines. En toen was daar ineens Google! Sindsdien heb ik -tezamen met miljoenen anderen- eigenlijk geen andere zoekmachine meer aangeraakt.

En Google werd ook eigenlijk elke dag steeds leuker! Er bleek bijvoorbeeld een rekenmachine in de zoekbalk te zitten die ook nog eens zo ongeveer alles wat los en vast zat kon omrekenen: euro’s naar ponden, decimalen naar Romeinse cijfers, kilotonnen naar microgrammen, lichtjaren naar millimeters. Je kon het zo gek niet bedenken of Google kon het wel!

Ook buiten het zoekgebeuren wisten ze met van alles en nog wat goed te scoren. Zo kregen we o.a. Google Maps, Google Agenda, Google Video, GMail, StreetView, Buzz en ook nog eens een heuse browser.

Maar ondertussen kochten ze wel zo ongeveer het halve internet op om zo te kunnen beschikken over allerhande populaire sites internettechnieken. Op zich is hier niets mis mee, want kennis mag je kopen. Het is echter wel griezelig als een hele hoop kennis op het gebied van internet nog maar op één plek te vinden is: in het hoofdkwartier van Google. Kennis is nl. macht, maar m.i. ook (totale) contrôle, en die moet niet in handen komen van slechts enkele mensen!

Mijn vertrouwen in Google is dan ook al enige jaren tanende. Tot concrete maatregelen had dat nog niet geleid, maar daar is sinds vandaag toch wel verandering in gekomen. Ik heb nl. besloten om https://ssl.google-analytics.com (en voor de zekerheid ook http://www.google-analytics.com) hier niet meer toe te laten! Het gaat ‘Big Brother Google’ nl. niets aan wanneer en hoe vaak ik op een bepaalde site kom!

Google Analytics wordt op het ogenblik kennelijk vernieuwd, want de laatste dagen bleven websites (o.a. in Streepjeslogland) met de nodige regelmaat hangen op de scripts van google-analytics.com. Daardoor werd de aanwezigheid van Google telkens overduidelijk verraden door de tekst die maar niet uit de statusbalk wilde verdwijnen: ‘Wachten op google-analytics.com’.

En ja, dan ga je eens op onderzoek uit, en dan blijkt dat je ongevraagd al jaren informatie weggeeft die je eigenlijk helemaal niet wilt weggeven!

Tot slot meld ik nog dat ik ook al geen trek had om de ‘priority inbox’ van GMail in te stellen. Het klinkt nl. zo leuk dat je nu gratis en voor niets de mogelijkheid krijgt om wat betreft je e-mail het kaf van het koren te scheiden. Ik denk echter dat ‘Big Brother Google’ dit ook heel fijn vindt, want dan hoeft hij niet al je mail mee te lezen!!!

(Aantal stemmen: 2 | Gemiddeld: 4,50 van 5)
Loading...

Wat is uw postcode?

Wat is uw postcode?

Door de jaren heen heb ik -zoals zovelen- een aantal klantenpasjes verzameld van diverse supermarkten, tankstations, etc. Voor de aanvraag van een aantal van die pasjes heb ik ongetwijfeld ooit eens mijn postcode op een formuliertje ingevuld. Niet zo slim natuurlijk, maar ja, tot het begin van deze eeuw had ik daar nog niet zo’n moeite mee.

In deze dagen van Big Brother ben ik daar echter heel wat voorzichtiger mee geworden, en zal ik niet meer zomaar een formuliertje invullen met al mijn persoonlijke gegevens voor een paar dubbeltjes voordeel! Ik ben ongetwijfeld niet de enige die zo is gaan denken, en dat hebben ze ook bij C&A goed begrepen!

Deze week kocht ik nl. bij de plaatselijke vestiging van genoemde zaak een spijkerbroek. Ik legde deze op de toonbank en legde er een briefje van 50 euri naast. Nou verwachtte ik dat de kassière zou zeggen: “Dat is dan 19,95 alstublieft.” Maar nee hoor, ze vroeg me doodleuk: “Wat is uw postcode?”

Hier was ik totaal niet op voorbereid, maar gelukkig wist ik wel het enige goede antwoord te geven: “Dat gaat u niets aan!” Terwijl ik dit zei, schoof ik het briefje wat verder in de richting van de kassière om aan te geven dat ik slechts kwam afrekenen, en dat ik geen zin had in verdere vragen.

Gelukkig was het ook mogelijk om zonder postcode af te rekenen, maar ik weet niet of ik ooit nog wel iets bij C&A wil kopen. M.i. wordt er gewoon handig misbruik gemaakt van bepaalde automatismen van mensen. En waar houdt het op? Vandaag is het mijn postcode, morgen is het mijn inkomensgroep, overmorgen de samenstelling van mijn huishouden en volgende week mijn sexuele voorkeur…

Nou ja, misschien ben ik wel paranoia aan het worden. Of valt het nog mee? Graag jullie mening!

(Aantal stemmen: 11 | Gemiddeld: 3,36 van 5)
Loading...

De gechipte hond

De gechipte hond

De RFID-chip is beslist niet nieuw; die bestaat al een paar decennia. Ook is het al lang geen opzienbarend nieuws meer als ik hier meld dat sommige huisdieren inmiddels al van zo’n chippie zijn voorzien. Wel nieuw is het feit dat er in het Verenigd Koninkrijk plannen worden gemaakt om zo’n geïmplanteerde chip voor iedere hond verplicht te stellen.

En ja, als alle hondjes eenmaal een chip hebben? Dan duurt het natuurlijk niet lang meer voordat jij en ik aan de beurt zijn!

Blijf dus waakzaam, want de totale contrôle komt elke dag een stukje dichterbij!

UPDATE – 15-10-2011:
Nederland begint in 2012 met het chippen van alle puppy’s!

(Aantal stemmen: 2 | Gemiddeld: 3,00 van 5)
Loading...

Red de strippenkaart!

Red de strippenkaart!

De ouderwetsche strippenkaart (en bijv. het enkeltje op de stadsbus) moet blijven! Vind jij dat ook? Kijk dan op Strippenkaartmoetblijven.nl en teken de petitie.

Op genoemde site worden een aantal punten opgesomd, maar ik wil daar graag aan toevoegen dat ik de OV-chipkaart zie als een extra contrôlemiddel voor Big Brother. Ook moet het systeem uiteraard foutloos werken, en dat lijkt tot op heden beslist niet het geval te zijn! En ten slotte moet de kaart zelf niet na te maken zijn door een stel handige hobbyisten! Wie herinnert zich nog die Duitse jongens die met een handjevol elektronica zelf een OV-chipkaart in elkaar hadden geknutseld???

Al met al blijf ik dus voor het behoud van de strippenkaart!

(Aantal stemmen: 1 | Gemiddeld: 4,00 van 5)
Loading...