Deurdolderen

Deurdolderen

Den Dolder is voor mij slechts een station ergens tussen Utrecht en Amersfoort. Ik ben er ongetwijfeld honderden keren binnen een seconde doorheen gesjeesd met de Intercity. Met de stoptrein duurde het ‘bezoek’ wat langer, maar meer dan 20 seconden is het helaas nooit geweest.

Toch leek Den Dolder mij wel een vredig dorp. Er kwam nl. naar mijn beste weten nooit voorpagina­nieuws vandaan. Dat veranderde uiteraard door Michael P., de moordenaar van Anne Faber, die zomaar de psychia­trische kliniek Fivoor mocht verlaten. Sindsdien zijn Den Dolder en Fivoor eigenlijk niet meer uit het nieuws verdwenen.

Nou is en blijft psychia­trie natuurlijk mensen­werk, maar je zou toch verwachten dat men daar sinds het gedoe rond Michael P. wel iets voorzichtiger zou zijn geworden met het vrij laten rondlopen van patiënten. Maar nee hoor! Weer twee patiënten die niet zijn terug­gekeerd van verlof! Ze zijn dan misschien niet echt gevaarlijk, maar dat kan natuurlijk ook worden gezegd om de mensen niet al te bang te maken.

Dergelijk gestuntel ben ik ‘deurdolderen’ gaan noemen. Ik ga kijken of ik daar het woord van het jaar 2019 van kan maken. Graag had ik een positiever woord bedacht, maar dat zit er in het Nederland van vandaag helaas niet meer in!

Foto: Wikimedia – T. Houdijk

(Aantal stemmen: 1 | Gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *